To był chyba najbardziej wymagający etap w moim życiu, ale też taki, który dał mi mega satysfakcję. Nie ma co ściemniać, matma tutaj to nie dodawanie w Excelu. Dużo abstrakcji, analizy, algebry i całej tej teorii, która na początku wydaje się totalnie nie do ogarnięcia. Ale jak przetrwasz pierwszy rok, to potem już leci z górki. Fajna kadra, choć niektórzy to typowi matematyczni geniusze, którzy mówią jakby z innej planety – trzeba się nauczyć ich tłumaczyć

To nie są typowe wykłady o wojnach i granicach, tutaj serio trzeba kombinować i ogarniać politykę, konflikty, cyberzagrożenia i inne tego typu tematy. Sporo case’ów z realnego świata, dużo analizy a niektóre zajęcia jak dobre seriale szpiegowskie. Wykładowcy raczej w porządku, da się z nimi pogadać normalnie, a nie na sztywno. Plusem jest to, że uczelnia daje trochę możliwości wyjazdów, konferencji itp., ale samemu też trzeba być aktywnym, bo nikt za ciebie nic nie załatwi.

Na początku miałam wątpliwości, czy dam radę, bo biologia molekularna to brzmi trochę jak kosmos. Ale okazało się, że jak człowiek ogarnia podstawy i lubi dłubać w pipetach, to da się to naprawdę polubić. Najlepsze są zajęcia w laboratoriach, serio, praktyka to tutaj podstawa. Fajnie, że prowadzący to nie tylko teoretycy, ale też ludzie, którzy siedzą w tym zawodowo. Trochę czasem brakuje nowszego sprzętu, ale ogólnie da się wyciągnąć naprawdę dużo.