Wchodzisz do pracowni i pierwsze co czujesz, to zapach farby olejnej. Trochę magii, trochę bałaganu ale wszystko tu ma sens. Malarstwo na ASP to nieustanny proces, malujesz, szukasz, gubisz się w formie, żeby potem znów coś odkryć. Kadra nie zawsze głaszcze po głowie, ale potrafi pokierować. Są dni, kiedy siedzisz godzinami i nie możesz złapać jednego cienia, a są takie, że praca leci sama. Budynek ASP ma swój klimat, surowy z zewnątrz, kreatywny w środku. Po zajęciach często lądujemy na Nikiszowcu albo w Teatrze Śląskim, żeby się trochę odciąć i natchnąć.

Zacznę od tego, że uczelnia ma od kilku lat nową siedzibę, także pod względem bazy edukacyjnej jest bardzo fajnie. Kolejnym plusem uczelni jest atmosfera, którą tworzą zarówno wykładowcy jak i studenci. Ta szkoła na pewno poszerza horyzonty, można tutaj poznać wiele nietuzinkowych postaci. Jeśli chodzi o minusy to uczelnia nie chciał obniżyć czesnego za okres zdalnego nauczani. To nie chodziło o jakąś znaczącą obniżkę, ale bardziej o jakiś gest. Poziom zdalnego nauczania jest jednak niższy niż klasycznego, uczelnia w tym czasie ponosi trochę niższe koszty. Z wyboru samego kierunku też jestem zadowolona. Zdobywamy tu dobry fundament do wykonywania tego rzemiosła.