Tutaj każdy dzień to walka z własnym instrumentem i sobą. Praktyki jest mnóstwo, ćwiczysz sam, ćwiczysz z akompaniatorem, ćwiczysz z zespołem i jeszcze potem słyszysz, że można lepiej. Ale serio, jak masz pasję, to nie znajdziesz lepszego miejsca, żeby się rozwijać. Z drugiej strony brakuje trochę oddechu – czasem człowiek ma wrażenie, że żyje tylko w sali prób. Stres przed przesłuchaniami też potrafi siąść na głowę. Ale jak stoisz na scenie i wszystko zagra, to czujesz, że było warto.