Uniwersytet SWPS

W Warszawie na Uniwersytecie SWPS wreszcie odnalazłam swój kierunek – Zarządzanie zasobami ludzkimi! Zajęcia są naprawdę ciekawe i różnorodne. Uwielbiam przedmioty związane z psychologią i komunikacją, bo dają mi dużo więcej niż tylko teorię. Miałam też okazję brać udział w praktykach, które pozwoliły mi zobaczyć, jak to wygląda w realnym świecie. Właśnie na praktykach nauczyłam się, jak ważna jest elastyczność w HR. Jedyne, co mi nieco przeszkadza, to chaos przy organizacji niektórych zajęć – czasem trudno było znaleźć wspólny język z prowadzącymi. Mimo wszystko, czuję, że zdobywam solidną wiedzę i umiejętności, które będą mi potrzebne w przyszłości. Chciałabym, żeby więcej osób odkryło ten kierunek, bo naprawdę daje pole do rozwoju!

Powiem wam, że prawo na SWPS to nie jest typowa „kuta na blachę” pamięciówka, jakiej się spodziewałem po opowieściach znajomych z innych uczelni. Oczywiście, kodeksy trzeba znać, ale tutaj najbardziej liczy się to, jak potrafisz prawo wykorzystać w praktyce. Największy sztos to kadra – nie masz do czynienia z profesorami teoretykami, którzy ostatni raz na sali sądowej byli w ubiegłym wieku, tylko z sędziami, czynnymi adwokatami i ludźmi, którzy na co dzień siedzą w paragrafach.

Tu nie ma przebacz, trzeba się uczyć. Masa przepisów, kodeksów, przypadków. Ale SWPS trochę to równoważy: są warsztaty, symulacje rozpraw, klinika prawa. Nie jest to tak „sucho” jak na innych uczelniach, co mi akurat pasuje. Niektóre egzaminy to mordęga, ale jak ktoś serio myśli o pracy w kancelarii albo sądzie, to warto się przemęczyć. Plus za to, że jest sporo opcji praktyk, jak tylko się ruszysz i coś sam poszukasz.

Ten kierunek to trochę nisza, ale właśnie to mi się spodobało. Na roku mało osób, więc jest indywidualne podejście. Szwedzki nie jest aż tak trudny, jak się wydaje, jak masz systematyczność, to szybko się wchodzi w język. Dają też sporo kultury – seriale, muzyka, nawet kuchnia szwedzka się przewija ????. Fajny klimat, fajni ludzie, tylko trzeba samemu szukać okazji do używania języka poza uczelnią.

Myślałem, że anglistyka to tylko gramatyka i Shakespeare, ale tu jest naprawdę szeroko – fonetyka, tłumaczenia, język w biznesie, a nawet trochę kulturoznawstwa. Sporo zależy od grupy i prowadzących, bo niektórzy są turbo zaangażowani, inni trochę odklejeni. Dużo trzeba robić samemu, jak ktoś liczy na to, że wyniesie coś bez pracy, to będzie zawiedziony. Ale jak się człowiek wkręci, to można naprawdę fajnie rozwinąć język i pewność siebie.

Studiowałam filologię angielską parę lat temu, ale myślę, że poziom się nie obniżył jedyni mogło się jeszcze poprawić. OD początku trzeba się przykładać na zajęcia może nie było jakiegoś mega kucia, ale trzeba było zawsze być przygotowanym. Sporo specjalizacji się teraz porobiło, ja miałam tłumaczeniową. Wspominam dobrze swoich wykładowców, nie było na co narzekać. Uczyli porządnie, ale nie przynudzali i naprawdę użyteczne rzeczy pokazywali na zajęciach. Sama uczelnia na poziomie jakich mało wśród uczelni prywatnych, od początku stawiali na własny budynek z pełnym dostępem do wszystkiego dla studentów. To było super nie trzeba było robić maratonów po warszawie i jeździć wszędzie.

Kończyłam fIlologię angielską zaocznie zarówno licencjat jak i magisterkę. Bardzo mi się podobało, łączyłam studia z pracą. Nie mówię, że było jakoś strasznie łatwo, ale jak się przysiadło to spokojnie się zaliczało. Było trochę cięzko na praktycznych zajęciach z PNJA, ale reszta ok. Nie wiem jak teraz, ale ja miałam zajęcia w wekendy żadnych piątków! Sporo mi dały te studia, do tego jest wiele dodatkowych kursów, praktyk i konferencji. Plus to baza lokalowa, własny kampus od poczatku istenienia skzoły to bardzo duzy plus i nie psotykany na taka skale w uczpelnaich prywatnych. teraz to już uniwersytet ;-) Wykaładowcy same sławy zwłaszcza na psychologii, ale u nas też mocna kadra. Podobnie na prawie. Te moje pięc lat naprawdę wspominam  z łeską w pku ;-)

Każdy oczekuje od studiów czego innego.  Ja chciałem dużo praktyki i ju zna starcie przygotowania do pracy. I to się udało. Sporo zajęc zarówno dla zwykłego dzinnikarstwa jak i dla tych co chcą sie rowijać w kierunku pr czy marketingu. Dużo pracy z kamerą , ikropfenen czyli pkatyczny warsztat. Nie mówię, że na zajęciach przynudzają czy wykładyach ale praktyka jest najfajniejsza. Wykładowcy to znani pracowenicy naukowi i sławy z tv. Czesne może troche drogie, ale sa stypendia i zapomogi, więc można jakoś uciułać. A jak się pracuje to łatwiej . Wiem, że Ci najlepsi mogą wygrac indeks za darmo, ale ja nigdy kujonem nie byłem ;-) Spoko miejsce i ludzie