Historia

Specyfika kierunku

Większość uczelni bierze pod uwagę indywidualne potrzeby artystycznych dusz, wybierających historię sztuki, i pozostawia dużą dowolność w konstruowaniu planu studiów. Każdy historyk sztuki powinien jednak znać pewne podstawy, pewien kanon, aby osiągnąć odpowiedni punkt wyjścia dla własnych dociekań i badań. Dlatego też czekają go zajęcia z takich przedmiotów, jak sztuka prehistoryczna, sztuka starożytności, sztuka wczesnochrześcijańska i bizantyjska… i tak dalej, aż do nowożytności. Wszyscy pierwszoroczniacy są zachwyceni zupełnie innym podejściem do historii sztuki niż to prezentowane w szkole, zazwyczaj oparte na suchych faktach. Na zajęciach uniwersyteckich pojawia się coś więcej – wykładowcy często posługują się nowoczesnymi technologiami, aby unaocznić przekazywane treści, a podczas zajęć o charakterze ćwiczeń czy konwersatoriów pojawiają się swobodne, owocne dyskusje, w których głos zabrać może każdy student. Prowadzący zajęcia poszerzają znacznie horyzonty studenta, ukazując mu nowe, nieznane punkty widzenia na jego pasję.Poza zajęciami czysto historycznymi i umożliwiającymi odczytywać dzieła dawne (takimi jak języki łaciński i grecki czy historia filozofii) w ofercie instytutów historii sztuki znajdziemy też bardziej praktyczne zajęcia związane z krytyką artystyczną, muzealnictwem, ochroną zabytków czy badaniem architektury. W zależności od osobistych zainteresowań i upodobań student może dobierać zajęcia fakultatywne tak, aby stworzyć swoją własną , wymarzoną ścieżkę studiów.

Dla kogo?

Historia sztuki nie jest dla każdego – to kierunek elitarny, dla osób naprawdę zainteresowanych sztuką, jej rozwojem na przestrzeni wieków, jej twórcami i perspektywami rozwoju. Świetnie odnajdą się tutaj osoby od dziecka pasjonujące się sztukami plastycznymi, wykazujące dużą wrażliwość na dzieło sztuki i konteksty, w jakich jest ono osadzone. Co ciekawe, na podjęcie studiów w zakresie historii sztuki coraz częściej decydują się przyszli poloniści – okazuje się bowiem, że nie sposób dogłębnie czytać literaturę bez znajomości kodu kulturowego wyznaczanego przez sztukę.

Gdzie studiować historię sztuki?

To kierunek niezwykle popularny i posiadający bogatą tradycję w polskim świecie akademickim. W swojej ofercie posiada go większość ważniejszych polskich uczelni. Wykwalifikowaną kadrę i szeroką bazę naukową posiada m.in. Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II (dodatkowym atutem jest tutaj możliwość studiowania historii sztuki zaocznie).Uważa się, że jeśli chodzi o sztukę współczesną, najlepiej kształcić się na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu, zaś krakowski Uniwersytet Jagielloński proponuje autorskie programy dydaktyczne z historii sztuki pozaeuropejskiej. Świetny poziom prezentuje też ten kierunek na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu czy Uniwersytecie Wrocławskim.Przy rekrutacji bierze się pod uwagę najczęściej wynik egzaminu maturalnego z historii bądź historii sztuki, języka polskiego i języka obcego. Często punktowana jest także wcześniejsza aktywność kandydata w szeroko pojętych sztukach plastycznych. Laureaci i finaliści Olimpiady Artystycznej mają zapewniony indeks na historii sztuki na prawie wszystkich polskich uczelniach.

Możliwości zawodowe

Historyk sztuki ma przed sobą co najmniej kilka różnorodnych ścieżek kariery. W zależności od specjalizacji może spełniać się m.in. jako krytyk artystyczny i współpracować z licznymi na polskim i zagranicznych rynkach wydawnictwami branżowymi. Ciekawą opcją jest praca w charakterze kustosza muzeum bądź przewodnika – w zawodach tych ceni się szeroką wiedzę i kreatywne podejście do wyznaczanych zadań. Na żądnych działania historyków sztuki czekają stanowiska kuratora czy konserwatora zabytków. Odważni i przejawiający talent pedagogiczny absolwenci tego kierunku świetnie odnajdą się też w roli nauczyciela w szkołach publicznych czy artystycznych bądź jako wykładowcy na swojej Alma Mater.red. Katarzyna Lipska